*☆(مرفوع م الخدمه)☆*
**********************
على الستين خرجت معاش
قالولي خلاااص ماتنفعناش
عشاااان سِنّك لاااازم إنّك
ترووح تركن فى أي جراش
**********************
بقيت مرفووع من الخِدمَه
ولاجل......اللُقمه.......والهِدمَه
اشووف الذُل فى بلاااااادى
وده العاااادى ليه الصدمه..؟
**********************
فَنيت عُمري أنا فى عملي
خلااااص نخييت مع جملي
وبعد كفاااح لاااازم ارتااااح
نهاية الخدمه خاااااب أملي
**********************
لقيت نفسي راكن ف البيت
وم الركنه خلاااااص صَدّيت
ومطلوب اعوم ف بحرهموم
لنفسي ألوم ياريتنى ماجيت
**********************
ياريت يابا ما شوفت أمّي
وقولتلها...... الليله.......إتلمّي
ماكنش ده....يكون....حاااالي
فى دُنيا...... عَليّا.....ما تسَمّي
**********************
شعر#عبدالباسط_السياجى
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق