انا وأمى
×××××××
الكل قال لما جيت اكتب عن امى
وانا اقول ما هيا كاتبة من زمان
كاتبة اسمى شايلة رسمى
محسسانى بالأمان
حملها كان ليا اية
فى بطنها بدأت حكاية
والرحم كان فيه حنان
تعبت كتير قاست كتير
ونزلت للدنيا صغير
وفرحت بيا المكان
دلعتنى وهننتنى
ورضعتنى كتير حنان
علمتنى كتير حروف
فى حضنها معرفش خوف
كان وشها اول ما اشوف
والله كان قمر الزمان
×××××××××
وكبرت ادلع عليها
ولقمتى كانت ايديها
ودنيتى جنة فى عينيها
وهى بستان الحنان
عشت اجمل ذكريات
كات تغطينى وابات
وهدمتى قبل البنات
وقبل مايؤون الاوان
علمتنى وكبرتنى
وفرحتنى وجوزتنى
ولا فى لحظة فاتتنى
قربها منى لساعات
×××××××
بس خلاص بقالى بيت
وكل يوم بقول ياريت
ترجعى ياأيام زمان
حضن امى والأمان
كانت بتزعل لما اغيب
كنت اقول والله عيب
تنسى امك يوم حرام
هو ده اسمه كلام
افتكر قمر التمام
كنت اجرى بسرعة ازورها
اتملى من ضى نورها
وكات تشوفنى يزيد سرورها
ونفتكر ايام زمان
ولما كات تتعب شوية
ادعى ربى احفظها ليا
هى روحى ونور عنيه
فى ودها عطف وحنان
وفى قربها بازداد امان
وكل ما اجى ابوس اديها
ألمح البسمة فى عنيها
واسمع الضحكة فى سماها
وكل شئ فى وجودها هان
تجمع اللمة فى لقاها
نجتمع دايما حداها
وتشمل الكل بدعاها
هى دى ست الحبايب
من حنانها قلبى دايب
سائلة عنى ان كنت غايب
ربنا يخليكى امى
لسه والله شايله همى
ربنا يخليكى امى ربنا يخليكى امى
××××××××
واقول يارب راعيها واحميها
وقوم بإديا أوضيها
واصلى جماعة وياها
وادعى ربى خليها
وخد من عمرى واديها
انا منها وكمان ليها
ودايما روحى تهواها
وهى فرحة الايام
××××××××
ولو ابعد تنادينى
تقول فينك يانور عينى
اروح والدمعة تكوينى
لهتنى الدنيا وسنينى
وسامحينى على الأثام
واقول ياامى ضمينى
ومن عطفك تزيدينى
وعينينى على الايام
ولما اقعد معاها نقول
عن الدنيا وعن ابويا كلام معسول
ونضحك لما نشبع قول
عن الدنيا وعن الايام
واقولها لسه كده فاكراه
تقول ومين ياواد ينساه
دا انا فى ليلى ونهارى معاه
واجمل ذكرى كات وياه
وكان سعدى وهنايا معاه
وعمرى معاه ماشفت الآه
نعيم عمرى وبعيش ذكراه
ومن الذكرى تبكينى
ما كان صاحبى ونور عينى
والاقيها توصينى
وازعل ليه يانور عينى
تقول مسيرنا حنفارق
ولو شاء القدر فارق
وكان بالليل
تخلونى هنا لبكره
تأنسونى مع الذكرى
وبلاش ياابنى صياح وعويل
دى ليلة مش بقول ستة
ومش من الدار حاخد حتة
عشان بس النهار وضاح
وادعولى فى كل صباح
وخلى فى حضنك اخواتك
ماهو انت كبير
دا هما العزوة دول ذاتك
بدون تقصير
خلاص ياما متتعبنيش
مع الذكرى سبينا نعيش
ياربى يحفظك ياما
ومن عطفك مايحرمنيش
××××××××
تجربة ذاتية مع امى
شعر جمال على الشرقاوى
مليج منوفية
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق